(Halve) Bosmarathon Buggenhout – 1u20 – 7/259

Als voorbereiding op de marathon van Nice in november stond ik gisteren aan de start van de (halve) bosmarathon van Buggenhout. Meer dan 250 atleten stonden om half elf klaar om hun 21 kilometer te lopen. Voor mij een eerste grote test in aanloop naar de marathon …

Vanaf de start onmiddellijk in tweede positie, direct een serieuze kloof geslaan met een groepje achtervolgers. Maar het ging hard, te hard… rond de 18 per uur … Ik heb nog geprobeerd om bij de koploper te blijven, maar het was tevergeefs, het ging te hard. Ik had me misschien beter wat sneller laten uitzakken, maar achteraf is het altijd makkelijk praten.

Het groepje van vier dat me inhaalde heb ik enkele kilometers kunnen volgen, maar ik liep constant tegen mijn limiet, dus ook dit groepje zag ik van me weglopen … daarna kwamen nog een paar enkelingen over me heen …

Vanaf kilometer 14 vond ik terug een goed ritme en kon ik eindelijk inpikken bij een andere atleet. Vanaf dan was het genieten. Langzaam maar zeker begonnen we er weer in te halen. Zalig als alles loopt zoals het hoort te lopen 🙂

Na 1u20 kwam ik als 7de over de finish. Ik ben heel tevreden met deze tijd. 21 kilometer lopen tegen een gemiddelde van 15,81 per uur is best wel knap. Ik zit perfect op schema voor Nice. Het is nog steeds mogelijk om daar mijn persoonlijk record van 2u47 te verbeteren. En daar ga ik voor!

Tot slot nog chapeau voor mijn broer Bart die zijn test voor Nice ook met glans heeft voltooid!

 

3, 2, 1, Action!

Me

1/8 triatlon Viersel – 34/204

Zoals elk jaar is het laatste weekend van augustus KTT-weekend. Een heel weekend triatlonwedstrijden georganiseerd door het Kempisch Triatlon Team. Mijn team. Dus kan ik haast niet anders dan een wedstrijd uit te pikken om te starten.

Dit jaar koos ik voor de 1/8ste triatlon: 500 meter zwemmen, 20 kilometer fietsen en 5 kilometer lopen. Bescheiden afstanden, maar genoeg voor nu.

Ondanks de 21 graden van het water, heb ik toch maar mijn wetsuit aangedaan. En dat was best wel een goede beslissing. Wonder boven wonder ging het zwemmen behoorlijk goed. Niet supersnel natuurlijk, maar ik kwam toch met groepje uit het water als 120ste van de 204 deelnemers.

Het fietsen was zalig. Constant boven de veertig per uur vliegen langs het Netekanaal. Heel veel atleten ingehaald. 5de beste fietstijd, en dat met mijn trainingsfiets! #proud

Als 31ste beginnen lopen. In het begin ging het lopen vrij goed, paar man ingehaald, maar na een paar kilometer draaide het vierkant … Te weinig training? Mentaal niet sterk genoeg? Geen idee, het was pas de laatste kilometer dat het terug beter ging. Uiteindelijk kwam ik als 34ste over de meet. Ik mag best wel tevreden zijn met deze uitslag, voor de wedstrijd zou ik hier direct voor getekend hebben.

stand

En nu beginnen trainen voor marathon Nice!

Koers Erondegem – 35/52

Vandaag stond ik aan de start van de wielerwedstrijd in Erondegem. 12 rondjes, in totaal 112 kilometer op een zwaar parcours. Amper platte stroken, steeds bergop en bergaf, eigenlijk echt wel een prachtig parcours waar ik van hou. Bovendien was de zon van de partij en hoe!

Vaak is het moeilijk om me kalm te houden tijdens een wedstrijd. Geen geduld, veel te veel werk zelf doen, rijden als een kieken zonder kop. Vandaag ben ik wat verstandiger geweest. De rest het werk laten opknappen, me op de achtergrond houden en met succes. Zonder problemen mijn koers uitgereden, zelfs nog een poging gedaan om mee te sprinten, met als resultaat een 35ste plaats. Na zes koersen kan ik mijn koers uitrijden, niet zo slecht als je weet waar ik enkele maanden geleden stond.

Het feit dat ik drie super supporters had, zal er ook wel iets mee te maken hebben 🙂

Koers Bambrugge – 23/33

De hoop op beter weer in vergelijking met zaterdag, mocht ik al snel opbergen. Massa’s wind, ongelooflijk. Het is droog gebleven, dat wel, maar de wind zorgde voor een heel vreemd verloop van de koers.

Slechts 33 renners kwamen aan de start. Reeds van bij het begin was duidelijk dat op de plaatsen waar de wind in het nadeel was, er niets te beginnen was. Op die stukken werd er eigenlijk behoorlijk traag gereden, zo traag dat ik dacht dat de kloof tussen de kopgroep en het peloton vrij snel boven de drie minuten zou zijn (en het hele peloton uit de wedstrijd zou genomen worden wegens teveel achterstand. Niets was echter minder waar, we bleven altijd rond de minuut hangen.

Een paar keer ben ik van een groepje naar een ander gesprongen, het ging eigenlijk heel goed vandaag. Tot ik enkele ronden voor het einde kramp voelde opkomen … elke ronde voelde ik het slechter worden, tot op een bepaald punt dat ik niet meer op mijn trappers durfde staan en dus in het zadel bleef zitten.

De voorlaatste ronde, slechts een kleine tien man voorop en dan ons groepje, kwamen de demarages. En dat was mijn doodsteek. Op een kleine helling kreeg ik zo hard de kramp dat ik niet meer vooruit kon. Ik ben even moeten afstappen, al brullend van de pijn… Na een paar minuutjes ging het terug beter, maar toen was het al te laat natuurlijk. Geen coureur meer te bespeuren, geen sprint vandaag voor mij. Ik had er nochtans naar uit gekeken tijdens de koers, want ik voelde me echt wel behoorlijk sterk.

Niets aan te doen, voor het eerst dit seizoen heb ik meer dan 100 kilometer in de wedstrijd gereden, dus het is eigenlijk niet te verwonderen dat ik kramp kreeg… Ondanks de kramp, ben ik wel heel blij met het verloop van de koers en hoe ik me heb kunnen stand houden.

Koers Bambrugge – DNF

Koers in Bambrugge, altijd iets speciaal. Het was heel lang geleden dat ik hier nog eens aan de start stond, maar vandaag was het zover. De zon had helaas niet veel zin vandaag, waardoor de hele namiddag vooral nat en winderig was …

Om drie uur vertrokken voor een wedstrijd van 118 kilometer op heel bekend terrein :). In het begin kon ik het niet laten om een paar keer mee te springen in een ontsnapping, maar al snel voelde ik dat dat niet zo een goed idee was. Rijden in het peloton of voorop blijven voor het peloton is nog iets heel anders …

En zelfs het rijden in het peloton werd na een dik uurtje heel lastig, met als resultaat dat ik na anderhalf uur moeten afstappen ben. Het ging gewoon te snel, de tempoversnellingen kon ik niet meer aan. Niet vreemd natuurlijk als je weet dat dit slechts mijn vierde koers is van het seizoen en dat mijn vorige wedstrijd alweer dateert van begin juni …

Het belangrijkste is dat ik het wel leuk vond, en zolang dat blijft, blijven we koersen 🙂